Πέμπτη 2 Ιανουαρίου 2014

THE TWELVE-JUSTIN CRONIN



Και να φανταστείς ότι αυτός ο καθηγητής πανεπιστημίου, έκατσε και έγραψε το Πέρασμα για πλάκα, ύστερα από παρότρυνση της 5χρονης κόρης του, η οποία του ζήτησε μια ιστορία για ένα κορίτσι που σώζει τον κόσμο. Και μέσα σε όλα αυτά, κατέληξε με ότι καλύτερο έχει κυκλοφορήσει στον χώρο της φανταστικής λογοτεχνίας την τελευταία 20ετια. Και αφού κάποιος διαβάσει και το δεύτερο μέρος, μπορεί με ασφάλεια να πει κάτι τέτοιο.  
Ο τίτλος The Twelve. Είναι αυτό ακριβώς που φανταζόμαστε. Η ιστορία επικεντρώνεται στους 12 του βιβλίου. Τους 12 "Μιαρούς", τα βαμπίρ, όπως θες πες τα.. Η ζωή πριν και μετά από το Zero Hour. Εμείς συνεχίζουμε με τους γνωστούς συμπαθείς χαρακτήρες που γνωρίσαμε στο Πέρασμα. Ενώ ο Cronin, μας παρουσιάζει λίγο πολύ την ζωή των 12, πριν από το ξέσπασμα. Θα τους συμπαθήσεις λες ως απλούς ανθρώπους.. Ούτε καν!
Όσο προχωράνε τα κεφάλαια μπαίνουν και άλλοι χαρακτήρες, άλλα γεγονότα, νέες πληροφορίες. Για μένα ήταν έκπληξη, ότι παρόλο τον όγκο, τα θυμάσαι όλα. Εκεί ίσως να στηρίζεται η επιτυχία του Cronin. Καταφέρνει να κρατά ζωντανό το ενδιαφέρον του αναγνώστη, ο οποίος άθελά του, απορροφά όλες τις πληροφορίες, κρατώντας μια ροή, τέτοια που τον εισάγει μέσα στην ιστορία ακούραστα και ως κάτι φυσικό. Με άλλα λόγια, είναι σαν να το ζεις. Και εδώ έρχεται και δένει το σχόλιο του Κίνγκ για το βιβλίο " Ο κόσμος σου αλλάζει".
Πραγματικά, δεν ξέρω τι έχουμε να περιμένουμε στο τρίτο μέρος της τριλογίας. Το απόγειο του Twelve είναι η μάχη στο τέλος, για την οποία σίγουρα ο Scott θα βάλει όλη του τη μαεστρία στην κινηματογραφική μεταφορά. Το τέλος φτάνει, σκεφτήκαμε ότι πάει ξεμπερδέψαμε από δαύτους.. Τα καλά μας τα φύλαγε ο Cronin για τις τελευταίες 10 σελίδες.
Το βιβλίο κυκλοφορεί προς το παρόν στα αγγλικά (σιγά μην περιμέναμε). Σε πρόσφατη συνέντευξή του ο Cronin, ανέφερε ότι η τριλογία θα κλείσει μέσα στο 2014 ή το αργότερο το 2015.. Ας ελπίσουμε να 2014 να είναι πιο εμπνευσμένη χρονιά για αυτόν.

ΥΓΡΟΣ ΘΑΝΑΤΟΣ- ANN CLEEVES



Είχα ακούσει για την συμπάθεια και την αναγνώριση που είχε η Ruth Redell στην Ann Cleeves. Λίγο αυτό, λίγο ο ρόλος της εξαιρετικής Brenda Blethyn, στην τηλεοπτική σειρά που βασίστηκε στα βιβλία της, αρκεί για να τα ξεκινήσεις.
Το συγγραφικό έργο της Cleeves, είναι συνδεδεμένο με ένα όνομα, Vera Stanhope, η κεντρική ηρωίδα ντετέκτιβ. Καμία σχέση με αυτό που έχουμε συνηθίσει. Υπέρβαρη, λίγο αλκοολική, μοναχική, εγωκεντρική, με δόσεις αυτοσαρκασμού που σε κάνουν να την συμπαθείς παρόλα αυτά με την πρώτη.
Ευτυχώς, οι ελληνικοί εκδοτικοί οίκοι την ανακάλυψαν, και όλα τα βιβλία της σειράς από πέρυσι κυκλοφορούν στα ελληνικά. Οι υποθέσεις δεν σχετίζονται άμεσα, καλό είναι όμως να διαβαστούν με την σειρά.
Κάπως έτσι, ξεκίνησα και εγώ τον Υγρό Θάνατο. Από τις πρώτες κιόλας σελίδες του βιβλίου, η ατμόσφαιρα μυστηρίου είναι εμφανής. Οι σκηνές φόνου είναι προσεγμένες και λεπτομέρειες. Μέχρι να έρθει και να επέμβει η Βέρα με ..θρασύ και άκομψο τρόπο. Μόνο από τις ανακρίσεις αρκεί για να την αγαπήσεις!
Η υπόθεση αφορά της εύρεση δύο άγνωστων μεταξύ τους νεαρών παιδιών, δολοφονημένων μέσα στο νερό και σκεπασμένων με λουλούδια. Η σύνδεση και η οδήγηση προς των δολοφόνο αργεί λίγο να γίνει και μας βγάζει την ψυχή.. αλλά τα τρεχάματα της ντετέκτιβ και η διαβολική σκέψης της ας πούμε πως μας αποζημιώνει.
Το βιβλίο έχει ήδη μεταφερθεί στην μικρή οθόνη από το Itv. Χωρίς ελληνικούς υπότιτλους αλλά αξίζει και μόνο για την εξαιρετική προφορά της Brenda Blethyn.

ΤΙΣ ΜΙΚΡΕΣ ΩΡΕΣ- HARUKI MURAKAMI



Μετά το 1Q84, ο Murakami παρουσιάζει στο κοινό του τις Μικρές Ώρες. Μπορεί το μέγεθος του βιβλίου να είναι όσο το μισό βιβλίο του πρώτου μέρους της τριλογίας. Το συναίσθημα όμως που περιέχει δεν συγκρίνεται.  
Οι Μικρές Ώρες λοιπόν είναι κάπου μεταξύ 11 το βράδυ με 7 το πρωί. Σε αυτό το διάστημα εκτυλίσσεται η ιστορία του συγγραφέα. Κάπου στο κέντρο του Τόκιο. Όπου (σχεδόν) άγνωστοι μεταξύ τους άνθρωποι περνάνε τη νύχτα μαζί και τα γεγονότα τρέχουν, περιπλέκονται, και σβήνουν με το φως της ημέρας.
Η ατμόσφαιρα του βιβλίου στην αρχή προσωπικά μου θύμισε Coffee and Cigarettes. Όσο γνωρίζεις βέβαια τους χαρακτήρες αντιλαμβάνεσαι ότι ο Μουρακάμι δεν έχει καμία διάθεση να δώσει στους διαλόγους την εύθυμη χροιά αυτών του Μπουσέμι και του Στίβεν Ράιτ. Αντιθέτως, η κεντρική ηρωίδα είναι τόσο αχώνευτη που αναγκάζεσαι να εστιάζεις στα λόγια και στο νόημά τους. Σε αυτή την κατεύθυνση πας αναγκαστικά καθ' όλη την ανάγνωση και ο στόχος επετεύχθη. Με λίγα λόγια, αν κάποιος ξεκινήσει να διαβάζει το βιβλίο αυτό με την ίδια διάθεση που είχε στο Norwegian Wood ή στο 1Q84, το έχασε το παιχνίδι..
Μια σύντομη ιστορία που ως σκοπό έχει να αναδείξει τη μοναδικότητα του εσωτερικού κόσμου, τις αντιθέσεις, το ανθρώπινο σκοτάδι και τη μοναξιά που μπορεί να νιώθει κάποιος ακόμα και αν ζει δίπλα σε κάποιον άλλο.
Για τους γνώστες του Μουρακάμι, είναι ένα αυθεντικό του δείγμα. Το στοιχείο της μεταφυσικής μπλέκει με την πραγματικότητα, ο αναγνώστης παίρνει το ρόλο του αόρατου θεατή (το στοιχείο της κάμερας είναι ευφυές) και η μουσική " ένδυση" είναι εξαιρετική.
Αν πάλι κάποιος δεν έχει διαβάσει ποτέ Μουρακάμι, συστήνονται δύο πράγματα: Δεν το παίρνεις στην παραλία και δεν το διαβάζεις για να περάσει η ώρα.

Η Έκρηξη - Yrsa Sigurðardóttir



Είναι η δεύτερη Ισλανδή συγγραφέας αστυνομικών μυθιστορημάτων που διαβάζω, ύστερα από τον Ινδρίδασον, και ομολογώ ότι οι Ισλανδοί δεν έχουν τίποτα να ζηλέψουν από τους Σκανδιναβούς συναδέλφους τους.

Η Σιγκουρδαντότιρ, ακολουθεί την γνωστή προσφιλή συνταγή των τελευταίων χρόνων. Στην σειρά των βιβλίων της, κεντρική ηρωίδα είναι η δικηγόρος Θόρα, η οποία στην προσπάθειά της να υπερασπιστεί τους πελάτες της (συνήθως κατηγορούνται για φόνο), εμπλέκεται ενεργά στις έρευνες.

Για όσους παρακολουθούν τις αστυνομικές εκδόσεις, το όνομα της θα το έχουν ακουστά για το βιβλίο Ο Κύκλος του Κακού. Λίγο παραμελημένη από τις ελληνικές εκδόσεις, γι αυτό και τα περισσότερα βιβλία της είναι εν μέρει εξαντλημένα.

Στα χέρια μου έπεσε η Έκρηξη. Δυστυχώς όχι το πρώτο βιβλίο της σειράς, αν και τυπικά δεν είχα να χάσω τίποτα μη διαβάζοντας τα προηγούμενα. Καθαρά από θέμα υπόθεσης.

Η υπόθεση, τρία πτώματα και ένα ξεκάρφωτο κεφάλι, ανακαλύπτονται κατά την διάρκεια ανασκαφών σε σπίτια  σε ένα οικισμό στα Ισλανδικά νησιά. Οι ανασκαφές λαμβάνουν τόπο σε ένα χωριό που σκεπάστηκε από λάβα του ηφαιστείου Χειμάευ, το οποίο εξερράγη στην Ισλανδία το 1973. Παράλληλα, λίγα χιλιόμετρα μακριά, στη Ισλανδική πρωτεύουσα, η υπόθεση μιας αυτοκτονίας-δολοφονίας, για την οποία κατηγορείται ο πελάτης της ηρωίδας, πλέκεται με την υπόθεση του ηφαιστείου.

Παραπάνω για τη υπόθεση δεν χρειάζεται να πούμε. Ας πούμε ότι είναι περίπου αυτό που αναμέναμε. Μια παλιά ιστορία οδηγεί σε μια νέα. Εδώ η συγγραφέας δεν ακολουθεί την περιγραφή των γεγονότων του παρελθόντος ώς εξιστόρηση αλλά ως ανάμνηση. Ίσως, αυτό προσωπικά να θεωρώ ότι είναι το αδύναμο σημείο του βιβλίου.

Παρόλα αυτά, οι κεντρικοί χαρακτήρες είναι συμπαθητικοί. Δεν δένεσαι τόσο σε σχέση με άλλους που έχουμε διαβάσει αλλά αρκούν για να κεντρίσουν το ενδιαφέρον.

Κύκλος του Κακού- Χαμένες Ψυχές- Η έκρηξη. Έτσι έχει η σειρά της Σιγκουρδαντότιρ, για όποιον ενδιαφέρεται..