Κυριακή, 8 Μαρτίου 2015

TΡΟΜΟΣ ΣΕ ΤΡΕΙΣ ΠΡΑΞΕΙΣ-CARIN SLAUGHTER


Ύστερα από προηγούμενες εμπειρίες μου με αμερικανίδες συγγραφείς αστυνομικών μυθιστορημaτων ξεκίνησα διστακτικά να διαβάσω Σλότερ. Μπορώ να πω ότι εξεπλάγην ευχάριστα και θα διάβαζα άνετα και τα υπόλοιπα βιβλία της, τα οποία απ ότι έχω ακούσει είναι κλάσης ανώτερα. Η Σλότερ δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από τους άνδρες συναδέλφους της. Το συγκεκριμένο βιβλίο έχει τα πάντα : τρόμο, πλοκή, κατεστραμμένους χαρακτήρες και άπλετες βρισιές.

Στην υπόθεση, ο συμπαθέστατος ντετέκτιβ που συγκατοικεί με ένα..τσιουάουα, βρίσκεται στο κατόπι ενός δολοφόνου και βιαστή κοριτσιών, ο οποίος κρατά σαν σουβενίρ τις γλώσσες τους. Μια παλιά υπόθεση και ένας καταδικασμένος δολοφόνος έρχονται και πάλι στο προσκήνιο στο φως νέων υποθέσεων με κοινά στοιχεία.

Αυτό που πρέπει να αναγνωριστεί στην Σλότερ είναι ότι στο βωμό της καλαίσθητης συγγραφής δεν θυσιάζει την αυθεντικότητά της , ούτε και την ωμότητα της φαντασίας της. Και ακόμα και αν κινδυνεύει να χαρακτηριστεί ως "διαστροφική" δεν κωλώνει. Θα περιγράψει τα πάντα, από την λεπτομέρεια του φόνου μέχρι και τον φυσικό και συναισθηματικό πόνο του θύματος.

Ρίχνει τις μπηχτές στις στο κοινωνικό  γίγνεσθαι της Αμερικής και κατακρίνει το σωφρονιστικό της σύστημα. Έυστοχα και χωρίς υπερβολές.

Αν και η Σλότερ δεν είναι νέα στο χώρο του αστυνομικού μυθιστορήματος, δεν έχει λάβει ακόμα την αναγνώριση που της αξίζει. Έχει μεν το φανατικό κοινό της αλλά είναι ένα ακόμα παράδειγμα του ότι στις ΗΠΑ χωρίς μάρκετινγκ δεν πας πουθενά. Έχει ερωτηθεί άλλωστε σε συνέντευξή της γιατί επέλεξε το θρίλερ και όχι κάτι πιο εμπορικό και η απάντησή της ήταν κοφτή. "Με το όνομα Slaughter τι άλλο θα μπορούσα να γράψω"; Αυτό..!